La Ronda de Boltaña. Página hecha por los músicos para vosotros, los rondadores.


MALDITO ENTIBO

Fa poco estié en un conzierto. Millor que charrar de conzierto, caleba dizir que yera un chilo contino contra la inchustizia. Yera o conzierto organizau por a COAGRET en contra d´o entibo de Chanobas, a o que desguno no querié i mancar. Estió una d´ixas manifestazions en que a glarima redoló por as nuestras caras mas d´una begada.

Se fazió en l´aula magna dá Facultá d´Economicas d´a Unibersidá de Zaragoza. Teneba un regusto a luita d´antimás. Ta os que como yo en as añadas 70 encara yéramos chugando por as carreras, a dentrada en a cambra, estió como plegar ta ixas calendatas combatibas: o puesto rebutido, pancartas penchadas d´as paretes, siñals, chilos de rabia....

Yera muita la chen que quereba estar-ie. Chen d´os titiriters, Joaquín Carbonell, Ixo Rai!, Petisme, A Orquestina y mesmo bellas ringleras de José Antonio Labordeta en a boz d l´autor Juan Luis Galiardo.

Como yera de dar, charroron os afeutaus de toz os entibos que menazan a cheografia do nuestro país: Santaliestra, Biscarrués, Yesa, Los Fayos, Beceite y profes, de Chanovas. Os bezins de Chanovas fazioron que os güellos no podesen aturar o sentimiento que ruxaba tot, igual como ixos lugars engaronaus. Y a parella Garcés, que tenió que sufir en as suyas carnes y en as suyas casas a impotenzia de no poder fer cosa contra la sinrazón, y tenioron que fuyir a amagantons d´o suyo lugar benziu y feito pitanzas por a metralla. As suyas palabras empentando a la luita y a boz crebada clamando a os muertos ta que salisen d´as suyas fuesas yeran como un otilíu de guerra.

Y o remate no podeba estar atro que a Ronda de Boltaña, renaxer d´a mosica embrecada con o suyo tiempo y que empezipió suabezando a tensión con a popular Nina Polida, ta dimpués ficar-se de rezio dando un adiós a Chanovas, Labelilla y Lacort con a suya abanera trista. O "País perdido" fazió debantar os cuerpos y os corazóns como una faina de conchunta, simien d´o que tiene que plegar-ie.

Diyas dimpués leyeba en iste mesmo papel una carta d´a Ronda adedicada a la torre de Mediano, demandando por a suya restaurazión ta que s´alze como siñal d´o nuestro pueblo y ta que nunca s´ixuplide.

Ta rematar, no puedo dixar de cuaternar bellas ringleras d´a suya carta. Como dizen "ye a imachen d´o nuestro país que se mira en o puerco mirallo d´as auguas d´un entibo, una torre muta que no puede chilar con a boz d´os que se´n fuoron ni con aboz encara no i son plegaus".


 Zesar Biec Arbues
 Diario del Alto Aragón
 28-Mayo-1.998

Volver al inicio