|
MALDITO ENTIBO
Fa poco estié en un conzierto. Millor que charrar de conzierto, caleba dizir que yera un chilo contino contra la inchustizia. Yera o conzierto organizau por a COAGRET en contra dŽo entibo de Chanobas, a o que desguno no querié i mancar. Estió una dŽixas manifestazions en que a glarima redoló por as nuestras caras mas dŽuna begada.
Se fazió en lŽaula magna dá Facultá dŽEconomicas dŽa Unibersidá de Zaragoza. Teneba un regusto a luita dŽantimás. Ta os que como yo en as añadas 70 encara yéramos chugando por as carreras, a dentrada en a cambra, estió como plegar ta ixas calendatas combatibas: o puesto rebutido, pancartas penchadas dŽas paretes, siñals, chilos de rabia....
Yera muita la chen que quereba estar-ie. Chen dŽos titiriters, Joaquín Carbonell, Ixo Rai!, Petisme, A Orquestina y mesmo bellas ringleras de José Antonio Labordeta en a boz d lŽautor Juan Luis Galiardo.
Como yera de dar, charroron os afeutaus de toz os entibos que menazan a cheografia do nuestro país: Santaliestra, Biscarrués, Yesa, Los Fayos, Beceite y profes, de Chanovas. Os bezins de Chanovas fazioron que os güellos no podesen aturar o sentimiento que ruxaba tot, igual como ixos lugars engaronaus. Y a parella Garcés, que tenió que sufir en as suyas carnes y en as suyas casas a impotenzia de no poder fer cosa contra la sinrazón, y tenioron que fuyir a amagantons dŽo suyo lugar benziu y feito pitanzas por a metralla. As suyas palabras empentando a la luita y a boz crebada clamando a os muertos ta que salisen dŽas suyas fuesas yeran como un otilíu de guerra.
Y o remate no podeba estar atro que a Ronda de Boltaña, renaxer dŽa mosica embrecada con o suyo tiempo y que empezipió suabezando a tensión con a popular Nina Polida, ta dimpués ficar-se de rezio dando un adiós a Chanovas, Labelilla y Lacort con a suya abanera trista. O "País perdido" fazió debantar os cuerpos y os corazóns como una faina de conchunta, simien dŽo que tiene que plegar-ie.
Diyas dimpués leyeba en iste mesmo papel una carta dŽa Ronda adedicada a la torre de Mediano, demandando por a suya restaurazión ta que sŽalze como siñal dŽo nuestro pueblo y ta que nunca sŽixuplide.
Ta rematar, no puedo dixar de cuaternar bellas ringleras dŽa suya carta. Como dizen "ye a imachen dŽo nuestro país que se mira en o puerco mirallo dŽas auguas dŽun entibo, una torre muta que no puede chilar con a boz dŽos que seŽn fuoron ni con aboz encara no i son
plegaus".
Zesar Biec Arbues
Diario del Alto Aragón
28-Mayo-1.998
Volver al inicio
|