|
MALDITO ENTIBO
Fa poco estié en un conzierto. Millor que charrar de conzierto, caleba dizir que yera un chilo contino contra la inchustizia. Yera o conzierto organizau por a COAGRET en contra d´o entibo de Chanobas, a o que desguno no querié i mancar. Estió una d´ixas manifestazions en que a glarima redoló por as nuestras caras mas d´una begada.
Se fazió en l´aula magna dá Facultá d´Economicas d´a Unibersidá de Zaragoza. Teneba un regusto a luita d´antimás. Ta os que como yo en as añadas 70 encara yéramos chugando por as carreras, a dentrada en a cambra, estió como plegar ta ixas calendatas combatibas: o puesto rebutido, pancartas penchadas d´as paretes, siñals, chilos de rabia....
Yera muita la chen que quereba estar-ie. Chen d´os titiriters, Joaquín Carbonell, Ixo Rai!, Petisme, A Orquestina y mesmo bellas ringleras de José Antonio Labordeta en a boz d l´autor Juan Luis Galiardo.
Como yera de dar, charroron os afeutaus de toz os entibos que menazan a cheografia do nuestro país: Santaliestra, Biscarrués, Yesa, Los Fayos, Beceite y profes, de Chanovas. Os bezins de Chanovas fazioron que os güellos no podesen aturar o sentimiento que ruxaba tot, igual como ixos lugars engaronaus. Y a parella Garcés, que tenió que sufir en as suyas carnes y en as suyas casas a impotenzia de no poder fer cosa contra la sinrazón, y tenioron que fuyir a amagantons d´o suyo lugar benziu y feito pitanzas por a metralla. As suyas palabras empentando a la luita y a boz crebada clamando a os muertos ta que salisen d´as suyas fuesas yeran como un otilíu de guerra.
Y o remate no podeba estar atro que a Ronda de Boltaña, renaxer d´a mosica embrecada con o suyo tiempo y que empezipió suabezando a tensión con a popular Nina Polida, ta dimpués ficar-se de rezio dando un adiós a Chanovas, Labelilla y Lacort con a suya abanera trista. O "País perdido" fazió debantar os cuerpos y os corazóns como una faina de conchunta, simien d´o que tiene que plegar-ie.
Diyas dimpués leyeba en iste mesmo papel una carta d´a Ronda adedicada a la torre de Mediano, demandando por a suya restaurazión ta que s´alze como siñal d´o nuestro pueblo y ta que nunca s´ixuplide.
Ta rematar, no puedo dixar de cuaternar bellas ringleras d´a suya carta. Como dizen "ye a imachen d´o nuestro país que se mira en o puerco mirallo d´as auguas d´un entibo, una torre muta que no puede chilar con a boz d´os que se´n fuoron ni con aboz encara no i son
plegaus".
Zesar Biec Arbues
Diario del Alto Aragón
28-Mayo-1.998
Volver al inicio
|